GROETEN UIT KISKUNHALAS


De laatste avond van ons verblijf in Kiskunhalas hebben we een bezoek gebracht aan het jeugdkamp van de kerk in Kunfehértó. Er zou een jubileum gevierd worden want 20 jaar geleden is de kerk met deze kampen gestart. Er waren daar zo’n 80 kinderen van 6 tot 14 jaar, met twee predikanten en een groot aantal jongelui als vrijwilligers. Het is een groot terrein met veel gras en bomen met gebouwen om te verblijven en te slapen.  Verder ligt er in een bosrijk gebied op 10 minuten lopen een prachtig bosmeer.

Dominee Árpád leidde de avond. Begeleid door een klein ensemble werden enkele liederen gezongen, die de meeste kinderen uit het hoofd meezongen. Na een korte meditatie over het licht onder de korenmaat (Matth. 6), dankgebed en slotlied kon iedereen een stuk taart bemachtigen, waarbij de stukken allengs kleiner werden. Toen er aanstalten gemaakt werden om in het donker alsnog een speurtocht te houden –het was inmiddels 9 uur- vertrokken wij weer naar de camping.

Enkele dagen eerder hebben wij aan Ferenc Szabó de bijdrage van onze gemeente voor het Boekenfonds van het Szilády Áron Gimnázium overhandigd. Ferenc is voorzitter van het Presbiterium (kerkenraad) en daarom ook bestuurder van het Gimnázium. Hij vertelde dat uit het Fonds nog altijd bijdragen verstrekt worden aan leerlingen die geen boeken kunnen betalen. Weliswaar wordt het grootste deel van de boeken voor een jaar aan de leerlingen in bruikleen gegeven, maar er zijn altijd boeken die niet teruggegeven kunnen of hoeven te worden. Ook maaltijden in de Mensa worden voor deze leerlingen vergoed.

Verder is Ferenc wel te spreken over de regering in Hongarije want hij vertelde dat de bijzondere scholen meer geld van het ministerie ontvangen dan openbare scholen. Wellicht is dit zo te verstaan dat er geld beschikbaar wordt gesteld voor religielessen op alle scholen. De kerken leveren daarvoor de leerkrachten, veelal predikanten en pastores.

Dit jaar kon het drie-generatie-kamp niet doorgaan omdat er te weinig aanmeldingen waren. Men hoopt dat het kamp volgend jaar weer doorgang kan vinden want in de afgelopen jaren is wel gebleken dat deze vorm van gemeente zijn, mede door zijn mix van bijbelstudie en ontspanning, de aandacht voor elkaar kan verdiepen.

Jaarlijks bezoeken we ook het kinderhuis, voor kinderen met vaak een meervoudige beperking. Erna is daar direkteur maar haar hebben we niet gesproken. Eén van de vaste krachten heeft ons rondgeleid. De leerlingen van de dagschool hebben vakantie maar er zijn ongeveer 35 vaste bewoners die een kamer op de tweede verdieping hebben. Zij kunnen daar blijven tot ze 18 jaar zijn.
Het huis heeft een nieuwe naam: Ékes Kapu, dat wil zeggen Glorie Poort

Henk Tiemens


Foto's van het bezoek kunt u zien door hier te klikken.